Kryteria praw miejskich

    Kryterium statystyczno-ekonomiczne związane jest z liczbą ludności zamieszkującej jednostkę osadniczą. Dotyczy również gęstości zaludnienia. Nie jest to kryterium najważniejsze. Istnieją bowiem wsie mające więcej mieszkańców niż niektóre miasta. Kryterium funkcjonalno-ekonomiczne uwzględnia strukturę zatrudnienia mieszkańców i dominującą funkcję miasta. Miastem powinna być jednostka, której większość mieszkańców pracuje w przemyśle i usługach. Te działy gospodarki dominują w strukturze gospodarczej miasta. Kryterium fizjonomiczne, czyli wyglądu, jest najtrudniejsze do sprecyzowania. Jeszcze niedawno było to kryterium bardziej oczywiste. Miasta miały zwartą, wielopiętrową zabudowę. Centralny obszar zajmował rynek. Obecnie miasta i wsie upodabniają się pod względem zabudowy. Obszary podmiejskie zabudowane parterowymi lub jednopiętrowymi budynkami coraz bardziej przypominają tereny wiejskie, zamieszkuje je jednak ludność nierolnicza. W Polsce przy nadawaniu statusu miasta przyjmuje się kryteria mieszane, łączące te, które wymieniono wyżej.