



Charakterystyczną cechą współczesnych procesów urbanizacyjnych jest intensywny wzrost wielkich miast (powyżej 100 tys.). Duże miasta są bardziej atrakcyjne dla ludności migrującej. Łatwiej w nich o pracę, której oferta jest bogatsza niż w mniejszych miastach. Na poszczególnych kontynentach tego rodzaju ośrodki miejskie zamieszkuje 50-70% ogółu ludności miast. Prawie 1/3 największych miast to stolice państw. Przykładowo, w stolicy Meksyku - mieście Meksyk - mieszka niemal 1/5 ludności kraju, w Seulu, stolicy Korei Południowej, nawet ponad 1/3 ludności. W roku 1800 w miastach mieszkało 3% ludności, a w roku 2000 już ponad 50%. Szacuje się, że w 2025 roku dwóch na trzech mieszkańców globu ziemskiego będzie żyło w miastach. Powoduje to przekształcenia nie tylko w strukturze przestrzennej, ale również we wzorcach kulturowych akceptowanych przez społeczeństwa.
Rozwój miast odbywał się i odbywa dzięki postępowi w trzech dziedzinach. Nazywa się je niekiedy trzema rewolucjami. Rewolucja rolnicza - dzięki nadwyżkom żywności mogą powstawać i rozwijać się miasta. Jest to wczesne stadium urbanizacji. Zachodzi ono współcześnie w niektórych krajach afrykańskich. Rewolucja p...
Charakterystyczną cechą współczesnych zmian społecznych jest wzrastający udział ludności zamieszkałej w miastach. Zespół przemian ekonomicznych, przestrzennych, społecznych i kulturowych prowadzący do powiększania się obszarów miejskich oraz do rozprzestrzeniania się zabudowy miejskiej, a także do wzrostu liczby l...
AglomeracjeAglomeracja policentryczna, inaczej konurbacja, to kilka położonych obok siebie miast o podobnej wielkości i randze. Osiedla wchodzące w skład konurbacji często pełnią podobne funkcje, co wynika z faktu, że najczęściej powstają one w następstwie koncentracji przemysłu. Przykładami konurbacji są miasta w obrębie Z...